Yazdıklarımı o kadar kıskanırdım ki anlatamam. Bu konuda fazla bencil idim. Taa ki sınıftan benim gibi hayalleri olan sürekli yazan bir arkadaşımla karşılaşıncaya kadar. O bana okuttuğunda ilk bir kaç gün düşünüp daha sonra ona yazdıklarımın bulunduğu rengarenk kaplı defterimi verip yazdıklarımı okumasını sağlamıştım. Ve onun sayesinde anladım ki eğer yazdıklarımı zamanında başkalarına okutsaydım -yani daha erken bir zamanda- daha da geliştirebilirdim kendimi.
Neyse bu blog uzun süredir açıktı ne bir ayarlama ne bir yazı vardı. Artık kendim bu konuya tamamen adadığım için neredeyse her gün bir şeyler yazıp paylaşacağım.
Veee bunu okuyan şimdi gülümsemeni istiyorum. Seninle bu blogta çok eğleneceğiz ;) İnsanları her an her şey mutlu edebilir. Sen nelerden mutlu olursun? Kendine bir sor. Ve eğer kendini mutsuz hissediyorsan çevrene bak bir kalemin rengi bile sen mutlu etmeye yetebilir bazen. Ben mor kalemleri çok severim mesela.
Yarın tekrar gelmeyi planlıyorum. Şimdilik hoşçakalıın :)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder